X
تبلیغات
رایتل
... مژده ای دل که مسیحا نفسی می آید

پر از خالی

 

اره فکر کنم دیشب بود.یه دوستی برام یه ایمیل ناشناس فرسته بود و بعد از کلی ابراز لطف گفته بود سطح نوشته هام از وقتی برگشتم افت محسوسی کرده. 

اول از همه ممنون از توجه تون. 

دوم اینکه بر فرض صحیح بودن نظر (چون لزوما هر نظری صحیح نیست) من حق می دم به ایشون. 

از وقتی دوباره یا علی گفتم و شروع کردم به اینجا نوشتن هیچ هدف خاصی تو ذهن ام نداشتم. 

فقط می نویسم که نوشته باشم.اتفاقات روزم رو یا هر چیزی که برای لحظه ای ذهنم رو به خودش مشغول می کنه و می بینم می تونم با شما در میون ش بذارم... 

مطالبی که اینجا می ذارم نه ارزش ادبی داره نه علمی و نه حتی تفریحی... 

دوستانی که می یان و نظر می ذارن هم لطف شون رو اثبات می کنن. 

 

نه فکر کنید دیگه حرفای دلم رو نمی نویسم هااا.نه! 

اتفاقا می نویسم...زیاد هم می نویسم اما متاسفانه یا خوشبختانه چند وقتی ه قلم ام حسابی تلخ شده... 

واسه همین ام ترجیح می دم تو دفتر خاطرات شخصی ام تلخی شو بگیرم... 

 

ان شا الله سر فرصت٬وقتی کمی حال قلم ام بهتر شد اینجا هم اونجوری می نویسم. 

 

اینجا الان صرفا جایی برای گپ زدن با شما دوستای عزیزم... 

اگه مفید ٬جذاب یا هر چیز دیگه ای نیست به بزرگواری تون ببخشید و اگه دنبال پیدا کردن چیز خاصی بین این کلمات هستید خیالتون رو راحت کنم... 

هیچ چیزی نیست... 

 

در پناه حق 


نسخه قابل چاپ | تاریخ: پنج‌شنبه 30 اردیبهشت 1389 ساعت:19:09 | نویسنده:ما | 22 نظر
حدیث روز